• startpagina
• diensten
• samenwerking
• publicaties
• The Xpragmatic View
• archief
• Snippets of an Incomplete Mind
• auteursrecht
• wettelijke vermeldingen
• nieuws
• over xpragma
• contactinfo

Het programmeerbare web

The Xpragmatic View #82
17 februari 2007
door Marc Buyens (@mbuyens), Xpragma
marc.buyens@xpragma.be
url: http://www.xpragma.be/view82.php
Downloaden als een PDF-file

In het huidige Web 2.0 gebeuren is er elke dag wel ergens een nieuwe speler die zich aandient. Meestal gaat het dan om varianten of imitaties van vroegere initiatieven of bouwt men verder op een bestaande benadering. Toch is er zo nu en dan een nieuwe speler met een aanbod dat echt verschillend lijkt en die een beetje in een andere categorie thuishoort. Teqlo: een vermoeden van belangrijkheid.

Teqlo

Eind vorig jaar maakte Teqlo zijn formele entree. De firma was initieel opgericht als Abgenial Systems, maar wijzigde zijn naam in de aanloop naar de lancering van de eerste versie van hun product.

In grote lijnen brengt Teqlo een product op de markt dat aan eindgebruikers de mogelijkheid geeft om gegevens en functionaliteit, die ter beschikking worden gesteld via web services of via de publieke API's, te combineren om op die manier nieuwe, nuttige toepassingen te ontwikkelen. Dat alles zonder enige noodzaak tot programmeren.

Op die manier ambieert Teqlo een oplossing te bieden voor een eeuwigdurend probleem in bedrijven: de continue vraag naar nieuwe mogelijkheden en functionaliteit van de eindgebruikers die nooit op een tijdige manier kan ingevuld worden door klassieke toepassingsontwikkeling.

Het idee zelf is niet echt nieuw. Al jaren is het een verre droom van de IT-wereld om de ontwikkeling van toepassingen open te stellen voor eindgebruikers. Dat zou het enerzijds mogelijk maken om veel sneller in te spelen op veranderende situaties en het zou ook een oplossing geven voor de klassieke spraakverwarring tussen business en IT.

Zoals we echter weten zijn de resultaten tot nu toe zeer beperkt gebleven. In bepaalde toepassingsdomeinen zoals workflow, BPM en business intelligence kan men hier en daar spreken van beperkte successen, maar de echte doorbraak is er vooralsnog niet.

Met Web 2.0 en meer bepaald met de opgang van mashups en de stortvloed van allerlei widgets op websites en blogs heeft het idee van het "programmeerbare web" echter een nieuw élan gekregen. In dat wereldje wordt Teqlo meestal beschouwd als een nieuwe mashup oplossing die dan wat meer specifiek gericht is op bedrijfstoepassingen.

Toch denken we dat er reden is om te veronderstellen dat er iets meer verborgen zit onder de motorkap van Teqlo dan gewoon maar een gesofisticeerde mashup motor.

Niet zomaar een mashup tool

Het minste dat kan gesteld worden is dat Teqlo, tot op heden, niet bepaald kwistig is geweest met het verstrekken van gedetailleerde informatie. De weinige publieke documenten en commentaren beperken zich tot de klassieke marketingtaal die gekenmerkt wordt door de volledige afwezigheid van concrete informatie.

Op die manier heeft Teqlo er zelf een beetje voor gezorgd dat hun introductie vrij "low profile" is gebleven en dat men hen gemakkelijkshalve in het vakje heeft geplaatst van de mashup tools. Een mashup tool die dan misschien iets serieuzer lijkt, maar nog altijd een mashup tool.

Persoonlijk denken we dat dit een vrij bewuste keuze is geweest. Inderdaad, op die manier hebben zij aanvaarding en zichtbaarheid gecreëerd in een wereld waar de zogenaamde "early adopters" talrijk rondlopen. En die early adopters zullen ze echt wel nodig hebben om hun concept verder uit te werken en op een realistische manier uit te testen. Early adopters zijn echter heel wat moeilijker te vinden in wat we denken dat de echte doelmarkt is van Teqlo: enterprise computing.

The programmable enterprise

OK, we kunnen hier fout zitten en we moeten toegeven dat we niet over alle details beschikken, maar er zijn toch wel een paar aanwijzingen...

Abgenial Systems (de vroegere naam van Teqlo) is destijds opgericht door Rafael Bracho en Jacoby Thwaites. Rafael Bracho was de vroegere CTO van Active Software, een van de eerste belangrijke spelers in het EAI-wereldje en later overgenomen door webMethods. Jacoby Thwaites is eveneens een veteraan van het EAI-gebeuren.

Opnieuw, we kunnen fout zitten, maar we kennen allemaal het gezegde: "Je kunt een oude hond geen nieuwe kunstjes leren"...

Dus, tenzij er ondertussen evoluties geweest zijn m.b.t. het aandeelhouderschap waarvan we niet op de hoogte zijn, gaan we er van uit dat de ambities van Teqlo iets verder reiken dan gewoon maar het leveren van de betere mashup engine. Neen, wij gaan er van uit dat Teqlo wil spelen in de wereld van business events, near-real time processing, complexe transacties, enterprise toepassingen en bedrijfskritische processen.

Dat is natuurlijk een hele hap en dat zal dan ook niet onmiddellijk beschikbaar zijn, maar dat lijkt ons wel de uitgezette koers te zijn en de aanstelling van Jeff Nolan, een ex-SAP veteraan, als de nieuwe CEO lijkt enkel maar een bijkomende bevestiging van deze ambities.

Eigenlijk hopen we ook dat ze dit zullen proberen. Voor ons is Teqlo immers een beetje een flashback.

In de jaren 1999-2000 werkten we voor Soft Cell, een van de eerste Active Software partners in Europa. We werkten daar als externe EAI-consultant met als taak het helpen uitwerken van een go-to-market model voor een nieuwe oplossing die zij wilden bouwen op basis van de Active Software message broker.

Verdere analyse leerde ons echter dat dit een dood spoor was en we moesten dus terug naar de tekentafel. En zo ontstond op zekere dag het idee om een toepassing te ontwikkelen die als een soort metaproces zou lopen boven een toepassingsomgeving die geïntegreerd was gebruik makend van een Active Software message broker. Eindgebruikers zouden dit metaproces kunnen definiëren en aansturen om op die manier zicht te krijgen op en controle over de onderliggende toepassingsomgevingen.

Het plan was in vele opzichten gelijkaardig aan de huidige Teqlo aanpak, alleen gingen wij geen web services aansturen, maar was alles beperkt tot de events die in en uit de message broker gestuurd werden.

Jammer genoeg is dat alles nooit verder gekomen dan het eerste prototype. Bepaalde externe factoren hebben gemaakt dat kort daarna Soft Cell in de problemen is gekomen. Een deel van het bedrijf is overgenomen door QAD en de rest...

Het is jammer. Het had immers een interessante testcase kunnen zijn om na te gaan of er voor dit soort benaderingen wel degelijk een markt is.

Inderdaad, de idee om op basis van allerlei web services en componenten nieuwe toepassingen te laten ontwikkelen door eindgebruikers lijkt interessant, maar zijn bedrijven daar klaar voor? Hoe hou je dit onder controle? Hoe ver kan je hierin gaan?

In het huidige Web 2.0 wereldje kennen we natuurlijk al een aantal voorbeelden van interessante mashups voor zaken zoals agendabeheer, documentuitwisseling, enz. maar dat is nog altijd een heel andere materie dan de wereld van de echte bedrijfstoepassingen.

In welke mate zullen bedrijven dus echt gebruik kunnen of willen maken van een oplossing zoals die van Teqlo? Dat is een vraag waarop we vandaag het antwoord schuldig moeten blijven maar we hopen dat we dit in de praktijk zullen kunnen vaststellen...

Tags: software as a service (SaaS), web 2.0

 

comments powered by Disqus