Kan de real-time enterprise ook efficiënt zijn?

The Xpragmatic View #149
9 augustus 2010
door Marc Buyens (@mbuyens), Xpragma
marc.buyens@xpragma.be
url: http://www.xpragma.be/view149.php
Downloaden als een PDF-file

We leven in tijden met een toenemende focus op NU. In toenemende mate hebben we toegang tot informatie wanneer en waar we maar willen en in toenemende mate is onze interactieverwachting er een van altijd en overal, nu. Dat is evolutie. Maar is het ook vooruitgang?

Jaren geleden werkten we voor Tandem Computers. Tandem was een leverancier van fouttolerante computersystemen, speciaal ontworpen voor online transaction processing. TPS (transacties per seconde) waren onze belangrijkste referentie. IBM onze belangrijkste concurrent.

En dan, introduceerde IBM MQSeries. MQSeries was Message Queuing-software die het mogelijk maakte dat transacties waarbij meerdere applicaties of systemen waren betrokken werden voltooid op een asynchrone manier. Dat betekende dat als een van de deelnemende applicaties of systemen onbeschikbaar was, de update voor dat programma / systeem werd bijgehouden in een beveiligde wachtrij, waardoor de transactie toch kon voltooien. Van zodra dat programma / systeem weer beschikbaar was werd de update verwerkt en was alles weer in sync.

Voor ons bij Tandem, had het allemaal niet veel zin. Waarom zou je dingen asynchroon doen als je ze ook onmiddellijk kan doen, in real-time? Natuurlijk, als je niet zo goed bent in transactieverwerking dan moet je misschien de dingen een beetje langzamer doen. Is het niet, IBM?

Maar we hadden het mis. In vele concrete situaties is "de dingen asynchroon doen" vaak de betere aanpak.

In de eerste plaats neemt het de noodzaak weg dat alle systemen beschikbaar zijn en klaar om de transactie te verwerken wanneer die zich aandient. Maar ook, en wellicht veel belangrijker, het vermijdt afhankelijkheden. Met asynchrone verwerking kan elk systeem worden beheerd als een stand-alone systeem. Onderhoud kan worden gepland wanneer je maar wilt, zonder de noodzaak om bij de andere systemen te controleren of het hen wel past...

In de reële wereld is asynchrone verwerking vaak de enige aanpak die werkt en hoe complexer het netwerk van systemen wordt, hoe meer de noodzaak voor asynchrone verwerking toeneemt.

Dus ook in de bedrijfswereld is asynchroon zeer aanwezig. Een voorbeeld hiervan zijn de documenten die in je inbox worden gedropt zodat je ze op een later tijdstip zal behandelen. En natuurlijk, e-mail is het schoolvoorbeeld van een asynchroon systeem. Je stuurt een bericht en het zal ooit worden gelezen. Uiteindelijk. Misschien.

Ongeacht deze ongemakken, asynchrone verwerking heeft één groot voordeel: JIJ houdt de touwtjes in handen. JIJ beslist wanneer en wat je zal lezen, verwerken of op reageren en niet een of ander onbenul dat beslist dat het nu het moment is om een interactie te starten.

Maar nu bouwen we aan de real-time enterprise.

Een steeds groter deel van onze toolkit is gevuld met allerlei vormen van real-time informatie- en communicatiesystemen. Status updates, activity streams, RSS-feeds... Vanuit technisch oogpunt bekeken is het merendeel van de onderliggende technologie asynchroon, maar onze perceptie is real-time. NU is het nieuwe mantra.

En inderdaad, om echt het volle potentieel van enkele van deze tools te realiseren is "nu" inderdaad een vereiste.

Bij onze dagelijkse activiteiten werken we meestal on-site bij de klant. Veelal zijn Web 2.0 tools niet beschikbaar of is het gebruik ervan beperkt en hoe dan ook, we verkiezen ze niet te gebruiken om een duidelijke scheiding te houden tussen wat we doen voor de klant en onze eigen interesses.

Dus de feeds, de streams en de flows zijn hoofdzakelijk een zaak voor de avonden of het weekend, wanneer we gebombardeerd worden met honderden status updates, tweets, links...

Jammer genoeg heeft het dan weinig zin te reageren op een aantal van deze berichten. Het moment is voorbij. De piek van het gesprek is al weg. De persoon die het bericht schreef leeft in een andere tijdzone en is al lang off-line. Het NU-moment is verdwenen.

Dat is jammer. Dus, wanneer we zoals nu werken in ons thuiskantoor hebben we steeds een TweetDeck kolom op onze desktop en zien (en horen) we de berichtenstroom binnenkomen en soms, vervoegen we de discussie.

Sommige van de individuen die we volgen lijken dit de hele dag te doen. Kijkend naar het aantal links dat ze doorsturen moeten zij zowat de hele dag dingen lezen. Zelfs als deze zaken direct gerelateerd zijn aan hun werk, hebben ze dan geen "echt" werk?

Ook in ons thuiskantoor, wanneer we "serieuze" dingen te doen hebben, wordt de TweetDeck kolom gesloten. Het leidt ons te veel af. Het laat ons niet toe om efficiënt te werken. Hoe slagen zij erin?

Dus komt de vraag: kan de real-time enterprise werkelijk efficiënt zijn? Is het voordeel van de directe toegang tot de meest recente informatie, de laatste vraag, het betere gesprek, de onmiddellijke reactie... inderdaad groter dan de nadelen van het duidelijke teveel aan nutteloze informatie, de verminderde productiviteit, de verspilde tijd?

Wat denk je?

Over Marc Buyens

Marc Buyens is analyst, management consultant en zaakvoerder van Xpragma. Hij startte Xpragma in 1999 na een meer dan 20-jarige loopbaan in de IT-sector. Vandaag levert hij advies, training en mentoring diensten die zich richten op de intersectie van technologische vernieuwing, organisatorische verandering en bedrijfsstrategie: een troebele poel van niet ingeloste beloften.

http://www.facebook.com/marcb254
http://www.linkedin.com/in/marcbuyens
http://www.twitter.com/mbuyens
https://plus.google.com/114287775988184012785/