• startpagina
• diensten
• samenwerking
• publicaties
• The Xpragmatic View
• archief
• Snippets of an Incomplete Mind
• auteursrecht
• wettelijke vermeldingen
• nieuws
• over xpragma
• contactinfo

Van sociale strategie naar sociale media

The Xpragmatic View #146
2 juli 2010
door Marc Buyens (@mbuyens), Xpragma
marc.buyens@xpragma.be
url: http://www.xpragma.be/view146.php
Downloaden als een PDF-file

Om echt grootse dingen te bereiken, moeten we soms een stap terug zetten. We moeten onze mogelijkheden heroverwegen. Grootse dingen komen zelden vanzelf. Ze worden gepland. Hetzelfde geldt voor de zogenaamde sociale onderneming.

Leveraging the New Infrastructure
How Market Leaders Capitalize on Information Technology
Peter Weill, Marianne Broadbent

Meer dan 10 jaar geleden schreven Peter Weill en Marianne Broadbent in hun uitstekende boek "Leveraging the Infrastructure" dat, om tot echte flexibiliteit te komen binnen de onderneming, er een degelijke infrastructuur moet aanwezig zijn.

Infrastructuur. Het lijkt een beetje vreemd. Infrastructuur is niet echt een woord dat we onmiddellijk associëren met flexibiliteit. Wegen, bruggen, havens, luchthavens... het zijn allemaal dingen die veel tijd en geld kosten om ze te bouwen en waarvan we hopen dat ze tientallen jaren zullen meegaan. Het zijn niet echt "flexibele" dingen.

Toch is het wel degelijk "infrastructuur" dat interacties op grote schaal mogelijk maakt en vergemakkelijkt. In het geval van Weill en Broadbent zou de uitbouw van de (IT-) infrastructuur de reach and range van de communicatie binnen de organisatie vergroten.

Nu, een interessant aspect van infrastructuren is dat ze zelden een natuurlijke evolutie zijn van de interacties die plaatsvinden. Natuurlijk, het reeds bestaande verkeer tussen twee punten zal wellicht leiden tot een of andere vorm van pad. En waarschijnlijk zal de formele weg die we zullen aanleggen ongeveer hetzelfde trajekt volgen. Echter, bij het plannen van onze infrastructuur zullen we de beschikbare opties heroverwegen. We kunnen misschien een brug bouwen of een tunnel graven om de afstand wat te verkorten...

Infrastructuren komen er niet vanzelf. Ze worden gepland.

Hetzelfde geldt voor de zogenaamde "sociale onderneming". Om succesvol te kunnen zijn met onze enterprise 2.0 initiatieven moeten we eerst onze sociale infrastructuur plannen en dat is iets heel anders dan een of andere tool implementeren. Dat mag dan wel een "emergent social software platform" (ESSP) heten, zoals Andrew McAfee het graag noemt, maar dat geeft ons nog altijd geen sociale infrastructuur.

Een sociale infrastructuur is wat Umair Haque beschrijft in zijn post From Social Media to Social Strategy. Haque noemt dit een sociale strategie, maar in wezen beschrijft het een sociale infrastructuur: de rules of engagement, de mind-set van de organisatie met betrekking tot de manier waarop zij wil omgaan met haar medewerkers, intern, en met haar klanten, partners en andere partijen, extern.

Definieer je sociale infrastructuur en sociale tools zullen de natuurlijke hulpmiddelen zijn voor de realisatie van je plannen. Echter starten zonder een duidelijk omschreven sociale infrastructuur en hopen op "adoption" is de beste garantie om te eindigen op een gevaarlijk smal kronkelig pad naar je bestemming.

En, zoals we ooit eens leerden tijdens een sales training, het grootste gevaar van dergelijk smal kronkelig pad is dat het inderdaad, in zeer uitzonderlijke gevallen, de bestemming bereikt.

Tags: enterprise 2.0, organisatorische verandering, social media

 

comments powered by Disqus