• startpagina
• diensten
• samenwerking
• publicaties
• The Xpragmatic View
• archief
• Snippets of an Incomplete Mind
• auteursrecht
• wettelijke vermeldingen
• nieuws
• over xpragma
• contactinfo

De transformatie van het individu

The Xpragmatic View #135
5 januari 2010
door Marc Buyens (@mbuyens), Xpragma
marc.buyens@xpragma.be
url: http://www.xpragma.be/view135.php
Downloaden als een PDF-file

Voor de fans van sociale netwerken is het voorbije decennium een uitzonderlijke periode geweest en meer zal nog komen. In het volgende decennium zullen we worden getransformeerd.

Het begin van een nieuw jaar en vooral, het begin van een nieuw decennium, kondigen zich steeds aan met talrijke publicaties en blog posts die ons voorspellingen geven over wat ons te wachten staat in de komende periode. Dit keer waren er heel wat schrijfsels over het thema "transformatie". Een voorbeeld hiervan is deze post door David Houle, The Transformation Decade.

Transformatie is ons lot

Natuurlijk schuilt er heel wat waarheid in wat er daar geschreven wordt. Dit zijn turbulente tijden. In de komende tien jaar zullen we heel wat verandering zien. Maar is dat echt verschillend van wat we in de voorbije tien jaar hebben meegemaakt? En zal het ons een verbetering geven? Als we naar het resultaat van de Kopenhagen conventie kijken dan wordt het misschien wachten op het volgende decennium...

Maar er is meer. Er lijkt een groeiende overtuiging te zijn dat de verdere evolutie van zogenaamde "sociale technologie" ons leven, ons werk, onze maatschappij en onze eigen persoonlijkheid op een ongekende manier zal veranderen. In het komende decennium zullen we worden getransformeerd.

Dat is vreemd, want de meeste wetenschappers zijn het ermee eens dat (hersenchirurgie en ander fraais buiten beschouwing gelaten) onze persoonlijkheid, onze overtuigingen en waarden nog nauwelijks veranderen eens we de leeftijd van ongeveer 16 hebben bereikt.

Natuurlijk, zullen we wel nieuwe dingen uitproberen, nieuwe tools gebruiken, op andere manieren naar informatie zoeken, op innovatieve wijze samenwerken...

Maar zal onze persoonlijkheid echt veranderen? Zullen we worden getransformeerd?

De nieuwere generaties zullen in nieuwe contexten worden opgevoed en dat zal wellicht resulteren in een iets ander gemiddeld sociaal gedrag. De oudere generatie, wel, die zal langzaam verdwijnen en dat alles zal resulteren in een geleidelijke evolutie van de "gemiddelde persoonlijkheid". Maar is er eigenlijk een verandering van de individuen?

Daarom, bij het beoordelen van verandering en van transformatie moeten we ons terdege de vraag stellen of we wel de verandering van het individu bekijken of eerder de verandering van het omringende systeem waarvan het individu deel uit maakt.

Het verbeteren van de interacties

Toevallig bekeken we tijdens het voorbije weekend een paar DVD's met lezingen door Russell Ackoff. De DVD's waren ons toegestuurd door William Bellows, Associate Technical Fellow & Lead Enterprise Thinking bij Pratt & Whitney Rocketdyne. Nogmaals dank hiervoor, Bill!

Zoals de meeste onder ons wellicht weten was Ackoff een van de meest gekende voorstanders van 'Systems Thinking'. Eén van de basisovertuigingen van systeemdenken is dat de verbetering van één of meerdere deelcomponenten van een systeem niet noodzakelijk leidt tot de verbetering van het systeem. In bepaalde situaties kan het zelfs leiden tot een verslechtering. In de plaats daarvan moet men zich richten op de verbetering van de interacties tussen de verschillende deelcomponenten op een manier die het algemene systeem ten goede komt.

Nu, zoals steeds zorgt onze taal voor mogelijke verwarring en kan het woord 'interactie' vele betekenissen hebben. Daarom, voor onze discussie hier, zullen we de uitdrukking 'interactie' gebruiken voor de wederzijdse uitwisseling van "waarde" tussen actoren op een manier die de algemene prestaties van het systeem waartoe ze behoren verbetert.

Zo, in welke mate leidt "sociale technologie" tot betere interacties tussen de diverse deelnemers?

Oppervlakkig bekeken is er inderdaad heel wat verbetering. Onze mogelijkheden om informatie te vinden, nieuwe contacten te leggen en antwoorden te vinden worden aanzienlijk verbeterd. Maar spreken we hier over betere interactie of over betere communicatie?

Mobiele communicatie stelt ons in staat om met collega's, vrienden en familie contact te hebben op een flexibele manier. Maar geeft het ons betere interacties?

Collaboratieve tools vergroten het gemak om informatie te delen, kennis te verbeteren, samen te werken aan hetzelfde project, de juiste expert te vinden ... maar geeft het betere interacties?

Misschien. Misschien niet.

In vele gevallen zijn deze nieuwe mogelijkheden ook broodnodig om de problemen op te vangen die gepaard gaan met onze evoluerende omgeving: een teveel aan interesses en keuzemogelijkheden, de vraag voor meer flexibiliteit, just-in-time, een dynamische en mobiele werkomgeving, tijdsgebrek, twee-inkomens gezinnen, enz.

We hebben dan wel meer contactmomenten, maar hebben we betere interacties?

Laten we dit nu eens bekijken in de context van een sociaal netwerk zoals Twitter. Twitter heeft voor een revolutie gezorgd door een omgeving te creëren die toelaat dat iedereen met nagenoeg iedereen die het systeem gebruikt kan "connecteren". Op die manier ontstaan er een enorme mogelijkheden om ideeën, informatie, nieuws, enz. te vinden en te delen. Sommigen beschouwen dit zelfs als de aanzet tot de totstandkoming van een "globaal brein".

Maar verbetert Twitter de interacties tussen de individuen?

We hebben onze twijfels. De uitwisseling van informatie en ideeën op Twitter kan het leren en de opbouw van kennis van de betrokken individuen zeker verbeteren. Maar verbetert het systeem?

Misschien. Dat zal grotendeels afhangen van de persoonlijkheden van de deelnemers en hun bedoelingen bij het gebruik van het platform. Echter, zoals we al schreven in in Where are the learners? today, the vast majority of the messages on Twitter are posted for personal positioning purposes and add very little to the build-up of knowledge within the network.

Maar stelt het ons misschien in staat om meer interacties te hebben? Stelt het ons in staat om ons sociaal netwerk uit te bouwen, verder dan Dunbar's number?

Opnieuw, we betwijfelen het. Twitter laat zeker toe om een veel groter aantal personen te "volgen", maar wat stelt dit voor op het vlak van sociale interactie? Kunnen we eigenlijk spreken van een stabiele sociale relatie?

Met zijn 100 miljoen leden lijkt Twitter enorm. Maar wetende dat er slechts zowat 5-10% werkelijk actief zijn blijft het slechts een kleine vlek op het sociale weefsel van onze planeet. Vandaag zien we individuen die 1000+ personen volgen. Dat is al een uitdaging die wellicht enkel nog toelaat om occasioneel even een duik te nemen in de continue stroom van berichtjes die hieruit resulteert. Wat zou er gebeuren als een miljard mensen Twitter gebruiken?

Twitter is niet het antwoord. Er is geen schaalbaarheid. Het is niet de oplossing omdat het eigenlijk enkel de verbetering van de deelcomponenten ondersteunt maar weinig toevoegt aan de verbetering van het systeem.

Velen zullen dan blijven argumenteren dat de combinatie van al deze betere individuele kennis toch zal resulteren in een betere prestatie van het systeem. Zoals Ackoff dan zou zeggen, dat is hetzelfde soort kortzichtig denken dat al jaren aan de business schools wordt onderwezen. Het soort het denken dat ons globalisering, de financiële crisis en de opwarming van de aarde heeft gegeven.

We zijn alvast goed op de weg voor het komende decennium...

Tags: trends, evoluties, toekomstige aspecten van de maatschappij

 

comments powered by Disqus