Wat nog rest van de dag

The Xpragmatic View #130
2 november 2009
door Marc Buyens (@mbuyens), Xpragma
marc.buyens@xpragma.be
url: http://www.xpragma.be/view130.php
Downloaden als een PDF-file

Het gebruik van enterprise social tools kan de operationele efficiëntie en doeltreffendheid van een organisatie duidelijk verbeteren. Jammer genoeg zal het echter niet de échte problemen van onze hedendaagse ondernemingen oplossen.

Dit weekend ontvingen wij een Twitter berichtje dat meldde dat Jive een Community Adoption Award had toegekend aan CSC als erkenning voor hun succesvolle Enterprise 2.0 implementatie. Je kan het persbericht van Jive hier lezen.

Zoals je zal zien was CSC slechts één van de bedrijven die dergelijke erkenning kregen. We veronderstellen dan ook dat de afzender van het bericht een of andere persoonlijke binding had of heeft met het bedrijf. Andere genomineerden waren United Business Media (UBM), NIKE Inc., National Journal Group, Kaiser Permanente en Swiss Re.

Volgens Jive, werd CSC geselecteerd for the launch of its internal community "C3: Connect. Communicate. Collaborate." Through the tenacity, credibility and trustworthiness of those involved, the CSC team secured a phenomenal level of executive endorsement from the onset and established a clear linkage between its "enterprise 2.0" initiatives to the company's core business strategic objectives. Through enabling a strong global advocate network and allowing collaboration patterns to emerge, C3 enjoyed viral success in only 20 weeks, achieving 25,000 registered users, over 2000 new groups and generating over 1 million page views a month.

Het bericht kreeg onze aandacht omdat ook voor ons CSC een beetje een "speciaal" bedrijf is. De Belgische tak van CSC werd immers min of meer gecreëerd als gevolg van de overname van de CIG-Intersys Groep in 1989. CIG was het bedrijf waar we onze carrière startten. We verlieten CIG in 1987, minder dan twee jaar vóór de overname door CSC.

Vandaag zijn heel wat van onze ex-collega's nog steeds werkzaam bij CSC en elk bericht over het bedrijf krijgt dan ook iets meer dan de gebruikelijke aandacht.

Overigens was dit keer ook de context een beetje speciaal. Nauwelijks een week eerder hadden we immers deelgenomen aan een reünie van de ex-CIG werknemers, dit ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van de oprichting van de firma. Verscheidene van onze ex-collega's waren aanwezig, een aantal van hen nog steeds actief bij CSC.

OK, we waren er bij maar eigenlijk hebben we het niet zo begrepen op dit soort evenementen. Na 20 jaar is het vooral een gelegenheid om vast te stellen hoe oud we allemaal zijn geworden en voor het overige...

En eigenlijk was het nog een stuk erger. Tijdens de gesprekken met onze oude vrienden was er maar bitter weinig enthousiasme vast te stellen voor hun huidige werksituatie. Van enige Enterprise 2.0 dynamiek was hier geen spoor. Er was eerder een stemming van berusting, burnout, we hebben het allemaal wel gezien, een gelaten wachten op de final signoff.

Natuurlijk, dit is de zeer persoonlijke, wellicht sterk gekleurde, mening van een kleine groep van oudere collega's en we kunnen onmogelijk de juistheid van hun uitspraken beoordelen. Misschien was dit gewoon de klassieke groep van oude mopperaars. A bunch of losers.

Maar misschien is dit niet zo ongewoon. Misschien is dit gewoon één van de zaken die we in de meeste grote bedrijven zullen vaststellen. Ook in organisaties zoals CSC die voor hun succesvolle Enterprise 2.0 initiatief worden geprezen is het wellicht onvermijdelijk dat sommige groepen van werknemers aan de kant blijven staan. Het gebruik van enterprise social tools zal dit niet vermijden.

En dat is niet echt een verrassing. Als we onze ex-collega's zoeken op het internet zijn er maar enkelen te vinden. Zelfs in klassieke netwerken zoals LinkedIn zijn ze maar beperkt aanwezig. Hun activiteit nihil.

We hebben het hier immers over een groep van vooral oudere personen die niet echt zijn opgegroeid met de gekte die we nu Web 2.0 noemen. Het gebruik van het internet en van sociale tools is wellicht niet hun natuurlijke habitat.

Als je bovendien je ganse carrière bij hetzelfde bedrijf blijft, dan zal de behoefte aan netwerking, de drang naar verandering en de noodzaak om verder te kijken dan de grenzen van de eigen onderneming ook beperkt zijn geweest.

Als dan uiteindelijk deze nieuwe generatie van sociale tools in de onderneming wordt geïntroduceerd zitten de meesten al in een "gevestigde" positie (lees: aan het eind van hun carrière met weinig of geen zicht op verdere vooruitgang). En dan komen de onvermijdelijke vragen: Waarom zou ik me hier mee bezig houden? What's in it for me?

Voor een bedrijf, zijn de beloften van Enterprise 2.0 duidelijk: de aanwezige kennis binnen het bedrijf ontdekken, aanboren en behouden, de juiste specialist vinden, de productiviteit van groepen verbeteren... Maar waar verbetert dit de persoonlijke leefwereld van het individu? In het geval van deze oudere generatie werknemers lijkt op deze vraag geen afdoend antwoord te zijn.

Als we het dus hebben over "Enterprise 2.0", dan moeten we er ons misschien van bewust zijn dat het deel van de "enterprise" dat we écht kunnen bereiken wellicht wat kleiner is dan we verhopen. Misschien is het gewoon onrealistisch te denken dat we dezelfde generatie van nieuwe tools met succes kunnen uitrollen over meerdere generaties van werknemers. Misschien dat in grotere ondernemingen bedrijfstransformatie eerder als een golf rolt over de groep van oudere werknemers, ze verstikkend in plaats van ze te motiveren.

Tijdens de lunch zaten wij naast een ex-collega die we goed kennen. We zijn even oud, hebben dezelfde studies gedaan en we begonnen nagenoeg op dezelfde dag onze carrière bij CIG.

Volgend jaar in mei gaat hij met pensioen.

Wat nog rest van een loopbaan.

Over Marc Buyens

Marc Buyens is analyst, management consultant en zaakvoerder van Xpragma. Hij startte Xpragma in 1999 na een meer dan 20-jarige loopbaan in de IT-sector. Vandaag levert hij advies, training en mentoring diensten die zich richten op de intersectie van technologische vernieuwing, organisatorische verandering en bedrijfsstrategie: een troebele poel van niet ingeloste beloften.

http://www.facebook.com/marcb254
http://www.linkedin.com/in/marcbuyens
http://www.twitter.com/mbuyens
https://plus.google.com/114287775988184012785/